G. Raf Zerk is doodgraver van beroep. Hij verzorgt zijnondergrondse kostgangers uitstekend, maar als hetmoet spelt hij ze ook aardig de les. Zijn kerkhof is eenvoorbeeld van discipline en gehoorzaamheid, van peisen vree. Er is slechts één ding dat hem razend maakt: het steeds terugkerende gerucht dat er in de buurt een crematorium zal worden gebouwd!
Een politieman moet in alle omstandigheid kordaat zijn en gezag uitstralen. Maar bij Agent 212 houd je onbewust toch altijd je hart vast, want elke opdracht die onze diender krijgt, loopt gegarandeerd met een sisser af. Hij slaagt erin om meer te verprutsen dan wat normaal gezien mogelijk is. En als hij de veiligheid dan misschien niet kan garanderen in de wijken waar hij zijn honderdvijftig kilo goed humeur ronddraagt, dan kan hij er in ieder geval wel voor zorgen dat de mensen lachend over straat rollen. Zijn potentieel aan stommiteiten is nog lang niet uitgeput. Gelukkig maar!
30ste deel van de hilarische avonturen van Agent 212! Arthur, agent 212, is geen superagent en al helemaal geen held. Het liefst zou hij zijn dagen in zijn fauteuil doorbrengen met zijn hond, Kiki, op voorwaarde dat zijn schoonmoeder niet in de buurt is. In het commissariaat vindt hij gelukkig wat rust… Alle missies van Agent 212 draaien uit op een catastrofe, tot groot jolijt van de lezers die dol zijn op de dwaasheden van de sullige agent, in de Frans-Belgische traditie. 212… het noodnummer dat je moet bellen als je zin hebt om eens goed te lachen.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat ermee instemt.