Bij de laatste slag zijn Blutch en Chesterfield hun kapitein kwijtgeraakt. Informerend bij de zwarte Jeromiah blijkt deze van niets te weten als opeens de halflevende kapitein Stark naar boven uit de grond weet te klimmen. Chesterfield vindt dat de grafdelvers geen manieren hebben en zegt dat ook duidelijk, waarop de andere zwarte, genaamd Black face hem te lijf gaat. Tegelijkertijd gaat er in de generale staf een plan rond die moet leiden tot een opstand van de zwarte bevolking tegen de confederatie (Zuidelijke), om zo de oorlogsdruk in het Noorden weg te halen. Aan Blutch en Chesterfield de taak om Black face af te leveren in het zuiden zodat die de mensen kan oproepen tot een opstand. Black face vaart echter liever een eigen koers, die van onafhankelijkheid.
Wanneer hij terugkomt van een missie ontdekt Blutch dat Arabesk, zijn dierbare merrie die tijdens charges voor dood speelt, door een andere noordelijke eenheid is gevorderd. Uitzinnig van woede verwoest hij alles wat op zijn pad komt, met inbegrip van de officiersmess. Uiteindelijk kan hij Chesterfield overtuigen samen zijn paard te gaan zoeken. Wat volgt is een gevaarlijke en hilarische roadmovie, waarin de gruwelen van de Burgeroorlog zichtbaar worden. Onderweg ontmoeten ze een oude vijand en zullen ze een paar keer nipt aan de dood ontsnappen… Dit is een album om van te genieten want Lambil toont opmerkelijker dan ooit dat hij de kunst van het paarden tekenen onder de knie heeft. Maar ook omdat het de allerlaatste De Blauwbloezen van Raoul Cauvin is, die met zijn 64 avonturen méér dan stripgeschiedenis heeft geschreven.
De orde handhaven en het verkeer regelen is geen simpele klus, zeker niet voor de onhandige Agent 212. Autobestuurders zijn agressief en ongedisciplineerd, brandweermannen pretentieus en neerbuigend, de commissaris koleriek en onrechtvaardig, het materiaal is vaak kaduuk en het weer wil ook al niet echt mee. Maar ondanks alles zijn die patrouilles een gezondheidswandelingetje vergeleken met zijn vervelende schoonmoeder, die steeds op zijn kap zit -zelfs als hij een dagje vrij heeft... Met zichtbaar plezier blijven Raoul Cauvin en Daniel Koxde even hilarische als sympathieke Agent 212 opvoeren in deze intussen klassiek geworden gagreeks. De kleine absurditeiten van het leven, uitgelicht in pure Franco-Belgische traditie.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat ermee instemt.