In mijn dorp aten ze katten is een one shot graphic novel met een titel die meteen als een dreun binnenkomt. Nog voor je één pagina omslaat, suggereert de cover al waar het naartoe gaat: de donkere blik van een jongen en de schaduw van een slager die aan het werk is. Wie erg gehecht is aan katten, zal zich bij momenten ongemakkelijk voelen, al kiezen de makers eerder voor suggestie dan voor gratuit shockeffect.We volgen Jacques, die samen met zijn zus Lilyopgroeit in een verstikkend, gewelddadig gezin. De moeder is verbitterd, de vader is een vrachtwagenchauffeur en domineert met harde hand. Jacques blijkt bovendien te lijden aan congenitale analgesie: hij voelt geen pijn. Wat in een ander verhaal een medisch detail zou zijn, wordt hier een narratieve motor én een wapen. Jacques is niet het soort kind dat nog zorgeloos in de rivier gaat spelen; hij observeert, analyseert en reageert met een koele branie die tegelijk afstoot en intrigeert.Wanneer Jacques en Lily in het bos een afschuwelijk dorpsgeheim ontdekken, kantelt alles. Jacques zet een gevaarlijk spel van provocatie en chantage in gang: een kat-en-muisspel waarin je vooral niét de kat wil zijn. De afloop is bloedig, en wat volgt is geen heldenreis, maar een neerwaartse spiraal waarin overleven, schuld en geweld in elkaar haken.Philippe Pelaez kiest voor een bijzonder immersieve vertelvorm: Jacques richt zich geregeld rechtstreeks tot de lezer. Die voice-over trekt je het verhaal in en maakt je bijna medeplichtig. Francis Porcel versterkt dat effect met expressieve gezichten, een sobere maar rake enscenering en een kleurgebruik dat emoties en tijdlagen (herinnering versus heden) duidelijk markeert.Een rauw, beklemmend maar opvallend fijn gecomponeerd album, niet voor gevoelige zielen, wél voor lezers van sterke sociale noir.
Parijs, 1903. Machthebbers en notabelen worden een voor een uitgeschakeld door een obscure vreemdeling wiens gezicht bedekt is met een rode sjaal. De vreemdeling laat bij elke moord zijn visitekaartje achter: een Louis d'Or, een gouden muntstuk met de beeltenis van de Franse koning. Samen met de formidabele dievenbende van de Apaches zaait hij terreur in Parijs tegen de achtergrond van de revolutionaire idealen van de opstandige Commune en de ontgoocheling van het modernisme.
Wraak in de hel is een krachtig getekend misdaadverhaal in twee delen, geschreven door Philippe Pelaez en getekend door Tiburce Oger (Canoë Bay).
Zes personages die door het lot worden samengebracht
Ze zijn met zes. Zes personages die door het lot worden samengebracht. Zes buitenbeentjes die elkaar toevallig ontmoeten tijdens hun omzwervingen en een uniek gezelschap vormen: een jonge wees met maar één oog, een zeventienjarige prostituee, een deserteur uit het leger, een afvallige native, een weggelopen slaaf en een non die uit haar ambt werd ontzet. Het is de jaren 1850 en het Amerikaanse Westen is een gebied met slecht afgebakende grenzen, waar geweld heerst en gebiedsuitbreiding wordt gedreven door geld en religie...
Trougnac is een rustig Frans dorpje, waar het leven wordt bepaald door de gesprekken in Café des Sports, de zondagsmissen en de filmvoorstellingen in De Eden, vlak naast de kerk. Er gebeurt nooit iets bijzonders. Tot de dag waarop een onbekende, Conrad Knapp, er halt houdt. De man is een locatieverkenner die belast is met het vinden van het dorp dat als decor zal dienen voor de volgende film van Brigitte Bardot en Jean Gabin. En als bewijs heeft hij een foto bij zich van een gecensureerde scène uit de film van Autant-Lara, Liefde is mijn beroep, waarin de beroemde actrice haar billen laat zien.
De bewoners bieden hem vervolgens onderdak, geven hem te eten, verwennen hem en stellen alles in het werk om hem ervan te overtuigen hun dorp te kiezen.
160 blz.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat ermee instemt.