Het 22ste cavalerieregiment moet dringend op zoek naar paarden, of het leger kan straks te voet naar het front. Blutch en Chesterfield worden als vrijwilligers aangewezen om op indiaans grondgebied paarden te zoeken. Na een eerste akkefietje in Fort Cobb slagen onze vrienden er met de hulp van Zilverveer in contact te maken met een groep indianen. Ze schrikken zich een hoedje als ze onder de indianen de dubbelganger van Blutch ontdekken. Zijn tweelingbroer, of... tja, zou er een andere verklaring kunnen zijn?
De orde handhaven en het verkeer regelen is geen simpele klus, zeker niet voor de onhandige Agent 212. Autobestuurders zijn agressief en ongedisciplineerd, brandweermannen pretentieus en neerbuigend, de commissaris koleriek en onrechtvaardig, het materiaal is vaak kaduuk en het weer wil ook al niet echt mee. Maar ondanks alles zijn die patrouilles een gezondheidswandelingetje vergeleken met zijn vervelende schoonmoeder, die steeds op zijn kap zit -zelfs als hij een dagje vrij heeft... Met zichtbaar plezier blijven Raoul Cauvin en Daniel Koxde even hilarische als sympathieke Agent 212 opvoeren in deze intussen klassiek geworden gagreeks. De kleine absurditeiten van het leven, uitgelicht in pure Franco-Belgische traditie.
Een politieman moet in alle omstandigheid kordaat zijn en gezag uitstralen. Maar bij Agent 212 houd je onbewust toch altijd je hart vast, want elke opdracht die onze diender krijgt, loopt gegarandeerd met een sisser af. Hij slaagt erin om meer te verprutsen dan wat normaal gezien mogelijk is. En als hij de veiligheid dan misschien niet kan garanderen in de wijken waar hij zijn honderdvijftig kilo goed humeur ronddraagt, dan kan hij er in ieder geval wel voor zorgen dat de mensen lachend over straat rollen. Zijn potentieel aan stommiteiten is nog lang niet uitgeput. Gelukkig maar!
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat ermee instemt.