riffaud

1944, Parijs. Op een zomerse zondag schiet de jonge verzetsstrijdster Madeleine Riffaud een nazi-officier neer. Haar daad dwingt haar kameraden van de résistance onder te duiken. Madeleine wordt toevertrouwd aan de “goede zorgen” van de Franse politie. Commissaris Fernand David, bijgenaamd “Rode Handen”, probeert met geweld de namen van haar medestrijders te ontfutselen. Voor Madeleine begint een maand in het vagevuur: ze wordt van de speciale brigade in de politieprefectuur naar de gevangenis van Fresnes gesleurd, vervolgens via het hoofdkwartier van de Gestapo, tot aan het veeperron van Pantin – waar de laatste deportatietrein uit Parijs vertrekt. Tachtig jaar later vertelt Madeleine hoe ze zich als minderjarige bij de résistance aansloot. Hoe ze werd gemarteld en ter dood veroordeeld door de Gestapo. En hoe ze standhield tot aan de bevrijding van Parijs.

1942, Parijs. De jonge Madeleine treedt vastberaden toe tot de résistance, via het Front National van geneeskundestudenten in het Quartier Latin. Ze voert allerhande taken uit, in functie van de clandestiene groepen die strijden voor de Bevrijding van Frankrijk: soms opwindend, vaak ondankbaar, maar steevast gevaarlijk. Ze klimt op binnen de rangen, zoals Joseph Kessel beschreef in Het partizanenlied: “Kameraad, als jij valt, komt een ander uit de schaduw in jouw plaats.” Madeleine Riffaud, die voor haar achttiende al bij de résistance gaat en door de Gestapo wordt gefolterd en ter dood veroordeeld, getuigt voor het eerst in grafische vorm over de nazibarbarij. Jean David Morvan heeft de woorden neergeschreven van een geheugen dat niets is vergeten en Dominique Bertail heeft ze met veel gevoel en precisie in beelden gegoten. Zo wordt De vonkende roos, het eerste deel van een uitzonderlijk drieluik, niet alleen strip maar een manifest dat strijd voert voor de vrijheid. Oorspronkelijk in het Frans verschenen in de collectie Vrije Vlucht.

1939, in de Somme. De jonge Madeleine leidt een gelukkig leven met haar grootvader en haar ouders, allebei leerkrachten. Maar dan breekt de Tweede Wereldoorlog uit, de Exodus drijft de familie de straat op en het jonge meisje, dat aan tuberculose lijdt, wordt naar een sanatorium gestuurd, hoog in de Alpen. Vanaf dat moment is Madeleine vastbesloten een gek maar noodzakelijk project uit te voeren: strijden tegen de bezetter. Madeleine Riffaud, die voor haar achttiende al bij de résistance gaat en door de Gestapo wordt gefolterd en ter dood veroordeeld, getuigt voor het eerst in grafische vorm over de nazibarbarij. Jean David Morvan heeft de woorden neergeschreven van een geheugen dat niets is vergeten en Dominique Bertail heeft ze met veel gevoel en precisie in beelden gegoten. Zo wordt De vonkende roos, het eerste deel van een uitzonderlijk drieluik, niet alleen strip maar een manifest dat strijd voert voor de vrijheid. Oorspronkelijk in het Frans verschenen in de collectie Vrije Vlucht.