Ellis Island is de doorgang naar de American Dream. Tonio komt er, vol illusies, in 1907 aan. Door reisgezel Giuseppe bijstand te verlenen, wordt Tonio geweerd door zijn handicap. Hij is overgeleverd aan de genade van Vitto, een maffiose advocaat die hem een hoger beroep voorspiegelt waarmee zijn toegang tot het continent goedgekeurd zou kunnen worden. Als betaling moet hij werken als ronselaar voor de nieuwkomers, makkelijke en weerloze prooien. De jongeman is gebonden aan de hoopvolle verwachtingen van de mensen uit zijn dorp en aan de liefde die hij voelt voor Nadia. Hij aanvaardt het aanbod, ondanks de terughoudendheid van Giuseppe.
Deel 1 van tweeluik door de scenarist van Het Kerkhof der Onschuldigen en De Wezentrein. Met historisch achtergronddossier.
Als je weinig geluk gehad hebt met je ouders, moet je absoluut proberen om bij je adoptie goed terecht te komen. Lisa en Joey zijn gevlucht uit de gezinnen waar ze terechtgekomen waren. Ze gaan terug naar New York om er op zoek te gaan naar Jim, hun grote vriend en broer. Ze vragen er de hulp van mister Coleman, die de kinderen op hun treinreis en zoektocht naar adoptieouders begeleidde. Coleman is intussen ontslagen omdat hij verdacht wordt van kinderhandel. Als hij hoort dat Jim in News York is, probeert hij daar zijn voordeel mee te doen: hij wil de jongen afpersen. Jim - eigenlijk Harvey die destijds Jims plaats innam - wordt bang. Hij wil niet door Lisa en Joey gevonden worden, want als de rijke ‘ouders’ bij wie hij is terechtgekomen horen wie hij echt is, zou er snel een einde kunnen komen aan zijn sprookjesleven.
Lisa, die zich in de jaren 20 altijd ontfermd heeft over de wezen, laat bij haar dood een brief achter die het geheim van Harvey onthult. De jongen die de identiteit van Jim gestolen heeft, was getuige van een moord die Jims jongere broertje Joey gepleegd heeft. Zestig jaar later zoeken Jim en Joey Harvey op. Tijd om hun zus Anna te vertellen hoe de vork in de steel zit.
Tussen 1854 en 1929 bepaalde de Orphan Train Movement het lot van ettelijke duizenden straatkinderen aan de oostkust van de Verenigde Staten. De overheid zette ze op een trein naar het westen, dat kampte met een gebrek aan goedkope werkkrachten. Straffe familiekroniek van Philippe Charlot (Karma Salsa), prachtig in beeld gebracht door Xavier Fourquemin (De legende van het wisselkind). Een reeks om te koesteren.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat ermee instemt.