Onder een pijler van de verlaten spoorlijn van de Aérotrain vervelen Hervé en Romuald zich mateloos terwijl ze andere treinen spotten. Er is wel Mathilde, de kassierster van de supermarkt, die hen rondrijdt in haar R5, maar behalve de dancing Nostromo valt er niet veel te beleven.
Op een dag zet de pas verhuisde, mooie Lucie hun monotone adolescentie op zijn kop. Ze is zestien jaar, lief, aanlokkelijk en haar vader is een treinconducteur in Japan. Ze heeft wel wat troeven om de twee jongens te verleiden. Ze heeft alles om hun hoofden op hol te brengen. Maar Lucie liegt ook veel.
One-shot van de schrijver van van De Honden van Prypat, Moeder Rusland en Te Mooi om Waar te Zijn.
In een uiterst vijandige wereld waar het leven een voortdurende strijd is, wordt een androïde geobsedeerd door een idee dat ze nooit kan ervaren: de dood. Hoe kunnen we weten dat we leven, dat we een ziel hebben, zoals de verdwenen menselijke
voorgangers, als we niet kunnen sterven? Wat als wat de mens een uniek wezen maakte, zijn sterfelijkheid was?
Synn de androïde is hiervan overtuigd Ze zal er alles aan doen om te doen wat haar lichaam weigert te doen: sterven en daarvoor heeft Synn de androïde een plan: mens worden
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat ermee instemt.