Voorlaatste deel in deze populaire westernreeks van Laurent Astier
New York, november 1900. Emily heeft een plek gevonden als danseres in een revue op Broadway. Ondanks de druk moet ze het volhouden tot de avant-première om in de buurt te komen van haar volgende doelwit. Maar de Pinkertons zitten haar op het spoor, en ook al ontbreekt er nog steeds een puzzelstukje, toch slagen zij er langzaamaan in het zaakje te ontrafelen. Heeft Het Venijn nog wel de kracht om haar wraak te voltrekken, nu ze heeft ontdekt dat haar moeder nog leeft? Heeft ze recht op wat licht om de wolkenhemel te doen opklaren?
Koning Arthur heeft Parsifal en Karadoc naar het Schaduwmeer in Caledonië gestuurd, een Schots meer dat aan Loch Ness doet denken ? te meer omdat er ook in dit meer een afschuwelijk watermonster huist, dat de omringende dorpen terroriseert. De opdracht van beide ridders is simpel: het meer verlossen van de reuzenslang, wiens bek groot genoeg is om in één hap een flinke boot op te slokken! Uiteraard is dat makkelijker gezegd dan gedaan...
Mijn beroep staat vermeld in mijn dossier: overvaller,
multirecidivist. Het is ’t enige dat ik kan. Ik wist van
bij ’t begin dat het slecht zou aflopen.
Maar ik wist niet waar of wanneer. En nog minder
op welke manier. Zelfs als iemand ’t me had verteld,
het had niets uitgemaakt…
Jean-Claude Pautot, veroordeeld voor georganiseerde misdaad, vertelt over de gevangenis, over
overvallen, schuilplaatsen en vluchten aan Laurent
Astier. In de traditie van de grote Amerikaanse
schrijvers hebben ze een fictief verhaal geschreven,
geïnspireerd op waargebeurde feiten
160 blz, tweede, afsluitende deel.
Jean-Claude Pautot, veroordeeld voor georganiseerde misdaad, vertelt over de gevangenis, over overvallen, schuilplaatsen en vluchten aan Laurent Astier. In de traditie van de grote Amerikaanse schrijvers hebben ze een fictief verhaal geschreven, geïnspireerd op waargebeurde feiten.
Mijn beroep staat vermeld in mijn dossier: overvaller, multirecidivist, het is ’t enige dat ik kan. Ik wist van bij ’t begin dat het slecht zou aflopen, maar ik wist niet waar of wanneer en nog minder op welke manier. Zelfs als iemand ’t me had verteld, het had niets uitgemaakt…
160 blz.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat ermee instemt.