Wanneer generaal Grant bijstand vraagt aan generaal Alexander stuurt die laatste hem Blutch en Chesterfield. Het 22ste cavalerieregiment is na een nieuwe aanval van kapitein Stark toe aan herstel, en de generaal houdt niet van werkloze soldaten. Eenmaal ter plaatse, treffen de twee soldaten een belegering die blijft aanslepen. Twee eenheden proberen de stad Petersburg in te nemen, die wordt verdedigd door de Zuidelijken. Twee eenheden die elkaar haten, de ene bestaat uit Blanken en wordt geleid door een alcoholist, de andere uit Zwarten, die zeer tegen hun zin onder het bevel van een blanke staan. Een uitzichtloze situatie. Tot een jonge luitenantkolonel aankomt met een wild idee: een tunnel graven vanuit een oude mijn om de vijandelijke linies van onderuit te laten ontploffen. Blutch en Chesterfield grijpen de spade en de houweel vast en beginnen aan hun graafwerk…
Een politieman moet in alle omstandigheid kordaat zijn en gezag uitstralen. Maar bij Agent 212 houd je onbewust toch altijd je hart vast, want elke opdracht die onze diender krijgt, loopt gegarandeerd met een sisser af. Hij slaagt erin om meer te verprutsen dan wat normaal gezien mogelijk is. En als hij de veiligheid dan misschien niet kan garanderen in de wijken waar hij zijn honderdvijftig kilo goed humeur ronddraagt, dan kan hij er in ieder geval wel voor zorgen dat de mensen lachend over straat rollen. Zijn potentieel aan stommiteiten is nog lang niet uitgeput. Gelukkig maar!
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat ermee instemt.