Op bevel van hun surveillant, de Griezel, keert het viertal terug naar het kasteel van Drumont om er een diefstal te plegen. Behalve Marcel, die categoriek weigert mee te doen. Niet te beroerd om de toorn van hun opdrachtgever te trotseren, probeert de jongen zich eruit te praten, en meteen ook duidelijkheid te scheppen in de zaak van het door Jeanne gemaakte naaktportret. Maar hij heeft geen idee van de waarheid die hem en zijn makkers te wachten staat...
Het rechte pad, geschreven door Wilfrid Lupano (Alim de leerlooier, De Engelsman die niet van vuurwapens houdt, Krasse knarren), is een verhaal in twee delen.
Winter 1870, aanloop tot de Commune. Terwijl het door het Pruisische leger belegerde Parijs ten onder gaat aan kou en honger, besteedt de 11-jarige Victorine het grootste deel van haar tijd aan het verzorgen van Castor en Pollux, de twee olifanten in de dierentuin. Haar moeder, actief in de vrouwenbeweging die mee wil werken aan de verdediging van de stad, wordt nerveus van die passie voor de dikhuiden. Maar Victorine loopt over van fantasie en hee net zulke hoge aspiraties als haar moeder. Met de avonturen van de beroemde olifanten van Hannibal in gedachten, werkt ze een plan uit om Parijs te bevrijden. Een geniaal, gigantisch plan, waartegen Bismarck niks kan beginnen. Een plan van een klein meisje dat op zichzelf is aangewezen in een wereld van volwassenen..
Oktober 1967, de gewapende opstand in Bolivia is mislukt. Che Guevara is gewond, gevangengenomen en opgesloten in de school van Higuera, een klein bergdorpje. Hij brengt er 18 uur door, alvorens geëxecuteerd te worden in opdracht van de Boliviaanse overheid en de CIA. Die dag heeft de jonge soldaat Mario de revolutie recht in de ogen gekeken... en met een machinegeweer omvergeworpen.
Revolutie is niet alleen een zaak voor mannen...
Marie is geen intellectuele, geen aristocrate, en al helemaal geen actievoerster. Ze had niet mee kunnen doen aan het oproer, en verder kunnen gaan met wrok en verbittering in haar leven als bediende. Maar de opstand heeft geleid tot de democratisch gekozen Commune, en die is er nou eenmaal. Daarmee krijgt ze een gouden kans om haar rekeningen te vereffenen. Om eindelijk die ijskoude woede te laten ontsnappen die haar binnenste teistert. Om haar hoofd niet meer te buigen. Om de mensen te laten boeten die van haar beste vriendin Eugénie een geest hebben gemaakt, van wie het krankzinnige lachen weerklinkt in een crypte van verdoemden. De Commune belooft dat de lafaards en onderdrukkers van gisteren zullen boeten. Dat komt goed uit, Marie kent er wel een paar. En ze is bereid haar handen vuil te maken...
Op de barricades is geschreven door Lupano maar wordt steeds getekend door een andere tekenaar. Zo worden de eerste delen getekend door achtereenvolgens: Lucy Mazel, Anthony Jean en Xavier Fourquemin.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat ermee instemt.